Oostenrijk (Tarrenz)

Zaterdag 13 februari 2010:
Om 7.15 uur stappen we in de bus naar Beek, waar we Joop ontmoeten. Na de koffie vertrekken we met de bus naar Tarrenz. Rene, de chauffeur komt bij de eerste stop in de bus. Dit is gedaan, omdat de verwachting is dat de reis langer zal duren vanwege het slechte weer en de verwachtte verkeersdrukte. Gelukkig valt dit allemaal mee. Af en toe slapen we wat. Onderweg zien we steeds meer sneeuw. Als we echter over de Fernpas komen in Oostenrijk, komen we in een groen gebied. Ook bij hotel Zum Lamm in Tarrenz ligt geen sneeuw en dat terwijl we deze winter in Nederland al van voor de  Kerst in de sneeuw zitten. Tarrenz staat wel bekend onder de naam Hexendorf en ligt op 836 meter hoogte. We krijgen de sleutels van onze hotelkamer en komen in een miserabele kamer. Alles is oud, krakkemikkig, rood en klein. Het handdoekenrekje valt bijna van de muur als je hem aanwijst. De kamer van Joop is nog erger dan die van ons. Hij heeft nog geen haakje om zijn jas op te hangen en van zijn kast kan maar een deur open, omdat de muur te dicht bij staat. De douche met toilet is ook minuscuul. We gaan naar beneden naar Rene, waar we klagen over onze kamers. De hotelier vertelt dat er geen vrije kamers meer zijn, dus dat we niet kunnen ruilen. Als we even later aan tafel zitten, roept Rene ons. Wij krijgen een andere kamer en mogen daar kijken of we die beter vinden. Dit blijkt een riante kamer te zijn. Voor Joop is er echter geen andere kamer vertellen ze ons. Wij pakken onze spullen over en gaan weer terug naar de eetzaal, waar we Joop met schaamrood op onze wangen vertellen dat Rene zei dat er voor hem geen oplossing was. Als Rene even later bij ons langs komt vragen we of hij de kamer van Joop wil bekijken, omdat wij die niet acceptabel vinden. Rene gaat direct mee om te kijken, maar vindt dat het een goede kamer is. Alleen het probleem met de kastdeur vindt hij niet naar behoren. Als we weer aan tafel zitten, komt hij nog een keer langs en biedt Joop zijn kamer aan. Joop en ik gaan kijken. De kamer is ruimer en beter, maar ligt ook in het oude gedeelte van het hotel. Joop is hier tevreden mee en dat melden we bij Rene. We eten verder en laten Joop na het eten onze riante kamer met balkon zien. Daarna pakken we de koffer uit en gaan naar bed, waar we nog wat tv kijken.

Zondag 14 februari:
Om 9 uur zitten we aan het ontbijt. We lopen even naar buiten en merken dat het ijskoud is. Nadat we onze ski’s en schoenen hebben gekregen, trekken we warmere kleren aan. Daarna lopen we samen met Joop naar Imst. Via de kerk en Schloss Starkenburg, waar een bierbrouwerij is gevestigd, lopen we langs de berg. Daarna steken we de straat over en gaan verder door het Gurgltal. In Imst bekijken we de eerste redelijk grote kerk die we tegenkomen. Bij het tweede kerkje lopen we de Rosengartenschlucht in, die helaas halverwege afgesloten is vanwege het slechte weer. De grotwoningen zien we echter wel, omdat die zich vooraan in de kloof (Schlucht) bevinden. We komen nog meer reisgenoten tegen, die ook aan het wandelen zijn. Voordat we Imst weer verlaten drinken we koffie en chocolademelk en wandelen daarna weer door het Gurgltal terug naar Tarrenz. Ondertussen is het al 3 uur. Op onze kamer maken we een kop soep en rond 4 uur gaan we naar de relaxruimte en genieten van de sauna en het dampbad. Om half 7 zijn we weer in de eetzaal voor het diner. Het eten is echter, net als gisteren, weer niks. Het toetje was weer van griesmeel, zoals 2 jaar geleden elke keer van alles van griesmeel was. Bij hotel Zon eet ik alsnog een Wiener schnitsel. In dit hotel blijken heel veel Brabanders te zitten. Zij skiën hier en komen er al jaren. We drinken achteraf nog wat in de bar met Joop en gaan daarna naar bed.

Maandag 15 februari:
Vandaag is Rex jarig. Ik feliciteer hem als we wakker worden. Alleen Joop weet hiervan en zo wil Rex het graag houden. Hij hoeft niet perse midden in de belangstelling te staan. We ontbijten om 8 uur en vertrekken om 9 uur met de bus naar het zonneplateau in Obsteig. Daar krijgt een groep les van een langlauflerares. Ook Rex neemt les. Joop en ik lopen eerst een klein rondje. Daarna gaan we met een stel anderen, die ook hetzelfde rondje hebben gelopen een grote ronde. Als we weer terug zijn lopen we het kleine rondje nog een keer. De lesgroep gaat een andere ronde langlaufen. Ze hebben het best naar hun zin. Het is ook heerlijk om door de goede loipes in de zon te langlaufen. We drinken nog een kop koffie en gaan om 12 uur met de bus naar Leutasch in het Geistal. Hier eten we eerst een hapje en gaan daarna weer langlaufen. We zitten hier een stuk hoger in de bergen. Er is meer sneeuw en het is een stuk kouder, ondanks dat de zon schijnt. Vooral de wind voelt koud aan. Door de zon en het langlaufen krijgen we het echter snel warm. Joop loopt nog een ronde mee en stopt er dan mee. Wij lopen met een groepje van 4 nog een ronde. Om kwart voor 4 gaan we met de bus terug naar het hotel in Tarrenz. We doen een paar boodschappen bij de Spar en na het douchen is het alweer half 7 en gaan we eten. Om half 9 begint de Karaoke avond. Er wordt niet echt veel gezongen. Om kwart over 10 gaan we naar boven naar onze kamer.

Dinsdag 16 februari:
Vandaag ontbijten we weer om 8 uur. Om 9 uur vertrekken we naar Lűsens. Dit ligt op ruim 1600 meter hoogte. Achterin het dal bij  het restaurant parkeert Rene de bus. Na de koffie gaan we langlaufen. We nemen de blauwe loipe van 5 ½ km. Ook vandaag schijnt de zon heerlijk. Nadat we op het terras soep hebben gegeten, horen we van mensen met verrekijkers, dat er tegen de steile, hoge bergen achterin mensen omhoog lopen, om daarna van dezelfde helling naar beneden te skiën. Wij kunnen dat echter met het blote oog niet zien. Wij gaan nog een kleine ronde langlaufen, waarnaar Joop stopt. Wij doen de grote ronde nogmaals. Als we terug komen is het inmiddels half 3 geweest. Als we om 3 uur met de bus vertrekken komen we langs de voederplaats, waar we een aantal reeën zien. Via Kűhtai, het hoogste skigebied van Tirol, rijden we terug naar Tarrenz. Om half 5 zijn we weer in het hotel. We relaxen in de sauna, waar het ook nu weer super rustig is. Om 6 uur gaan we eten. Vandaag is er een bauernbuffet. Dit smaakt goed. Om 7 uur gaan we buiten kijken naar Fashavond, de laatste avond van carnaval. Dit wordt gevierd met een kleine optocht met een grote heks voorop, die getrokken wordt door allemaal als heks verkleedde mannen. Een witte beer met zijn baas en twee bruine beren lopen rond. De winter wordt met een hoop lawaai verdreven en aan het eind van het feest wordt de grote heks verbrand. Mensen worden dronken gevoerd en er wordt een hoop lawaai gemaakt. Wij vertrekken om kwart over 8 naar Imst voor onze kegelavond. We verdelen ons over 3 tafels en eerst moet iedereen 6 x 2 worpen gooien. Iedereen speelt dan voor zich. Daarna wordt het piramidespel per tafel gespeeld. Tafel een wint. Dan worden de individuele prijzen uitgereikt. Ik win de tweede prijs bij de dames, een doos vol mozartkugeln en medailles, lekkere chocolade dus. Met de bus komen we weer bij het hotel. De heks is inmiddels veranderd in een zielig hoopje as en het feest is afgelopen. Het is inmiddels 11 ur en we gaan naar onze kamer.

Woensdag 17 februari:
Om 8 uur zitten we aan het ontbijt en om 9 uur vertrekken we naar Niederthai. Om 10 uur staan we naast het restaurant en kunnen we op de latten. Eerst maken we een blauw rondje. Daarna nemen we koffie met gebak. Hier bij de conditorei hebben ze tenminste ruime keuze en we eten nog een gebakje ter ere van Rex zijn verjaardag van afgelopen maandag. Op het terras genieten we van de heerlijk schijnende zon. In Niederthai zijn verder geen winkeltjes. Daarna gaan we met zijn tweeën voor de rode ronde. We komen langs het kerkje met de watermolen. Het is heerlijk langlaufen in de zon. Als we weer terug zijn eten we samen met Joop een kop soep op het terras van het restaurant. Ondertussen verdwijnt de zon achter de wolken en wordt het gelijk frisser. Wij besluiten nog een rondje te langlaufen. Als we weer terug zijn is het bijna 3 uur. We leggen onze ski’s in de bus en om kwart over 3 rijden we weer naar Tarrenz, waar we net na 4 uur zijn. Om half 5 gaan we weer naar de sauna en om half 7 gaan we eten. ’s Avonds komt er een muzikant met zijn (s)kiboard om muziek te maken voor de muziekavond. Er wordt wat gedanst en we gaan tegen 11 uur naar bed.

Donderdag 18 februari:
Vandaag neemt Joop een rustdag en wij gaan met de bus naar Lech. Via de Panoramastrasse komen we vanuit Tirol in Vorarlberg. Het is hier keidruk. Mensen krioelen als mieren op de skipistes. Als de bus geparkeerd is, gaan we gelijk naar het begin van de loipe en gaan op pad. Als we 3 km achter de rug hebben komen we langs het plaatsje Zug. Even verderop komen we langs een restaurantje waar we koffie drinken. Als we weer verder gaan zien we aan de andere kant van het riviertje de Lech, kleine lawines van de berg afrollen. Het ziet er uit als watervalletjes maar het is sneeuw, die naar beneden komt. Na 7 km draaien we om en eten wat in Unteres Älpele. Als we weer verder gaan zien we aan de andere kant van het riviertje de Lech, kleine lawines van de berg afrollen. Het ziet er uit als watervalletjes maar het is sneeuw, die naar beneden komt. Na 7 km draaien we om en eten wat in Unteres Älpele. Als we weer buiten komen schijnt de zon. Daarna gaat het vrij snel weer terug, omdat het eigenlijk alleen maar bergaf gaat. Om 10 voor 3 zijn we weer terug in Lech. We kijken nog wat rond, maar de winkeltjes zijn erg duur en het is beredruk. Het merendeel van de gebouwen zijn hotels. Hotel Post, waar de Koninklijke familie altijd komt staat pal tegenover het begin van de loipe. Om kwart over 3 zijn we bij de bus en om half 4 komen de laatste mensen terug en vertrekken we naar Tarrenz, waar we rond kwart voor 5 terug zijn. We gaan boodschappen doen bij de M-preis aan het begin van het dorp en douchen ons. Om half 7 gaan we dineren en om half 9 doen we mee aan de fakkelwandeling naar het heimatmuseum.

Vrijdag 19 februari:
Na het ontbijt vertrekken we naar Seefeld. We gaan eerst gezellig met Joop winkelen en een kop choclademelk drinken. Daarna stappen wij op de latten. Eerst maken we een kleine ronde en daarna nemen we de rode route (B1) van 6 km. Het gaat steil omhoog het bos in en later behoorlijk naar beneden zonder loipes, waar we toch even de latten af doen. We zijn niet van plan om op de laatste dag onze benen te breken. Als we weer terug zijn gaan we op zoek naar Joop, die we niet kunnen vinden. We bestellen een kop soep en dan verschijnt Joop. Als we willen afrekenen, moeten we lang wachten, omdat de kassa kapot blijkt te zijn. We komen hierdoor te laat bij de bus. Om 8 minuten over half 3 vertrekken we naar Tarrenz. Na het inleveren van de ski’s krijgen we om 4 uur koffie met gebak in het hotel. Daarna gaan we voor de laatste keer naar de sauna. Eerst is er niemand, maar even later wordt het er nog druk. Om half 7 eten we en leveren we onze koffer in bij de bus. Het regent ondertussen buiten. We gaan vroeg naar bed.

Zaterdag 20 februari:
Om half 5 gaat de wekker en om 5 uur moeten we ontbijten. De bus vertrekt om kwart voor 6.Bovenop de Fernpas ligt verse sneeuw. Het is echter nog niet zo erg dat de weg hierdoor onbegaanbaar wordt en wij met sneeuwkettingen moeten rijden. Onderweg schijnt de zon af en toe. Dit wordt afgewisseld met sneeuwval. Verder verloopt onze reis voorspoedig. Rond kwart over 5 zijn we in Beek, waar we eten en afscheid nemen van iedereen. Om kwart over 8 zijn we in Oss.