Wadlopen Pieterburen

Zaterdag 5 september:
Om half 9 hebben alles in de auto gepakt en vertrekken we. We nemen best veel mee voor een nachtje weg, maar dat komt omdat we schone kleren voor het wadlopen moeten  meenemen en ook slaapzakken of dekbedden om te overnachten. Het is droog als we vertrekken. Hoe Noordelijker we komen, hoe donkerder het wordt en vanaf Drenthe regent het. Na ongeveer tweeënhalf uur rijden komen we in Eenrum. Bij de plaatselijke supermarkt moeten we de sleutel van de trekkenshut halen, waar we gaan overnachten. Op dat moment zijn Els en Loek met hun camper aangekomen op de camping. Wij zijn er dan ook binnen 5 minuten. Camping de Dobbe is een kleine kanocamping met een plas en 3 trekkershutten. Naast het toiletgebouwtje kan de camper op een verhard stuk staan. Wij pakken onze auto uit en richten de trekkershut in. De regen is even op gehouden en we kijken even bij het watertje wat langs de camping loopt. Het uitzicht is echt prachtig. Nadat we een boterhammetje hebben gegeten gaan we op weg naar Pieterburen. We hoeven hier maar 5 km voor te rijden en komen bij de zeehondencrèche van Lenie 't Hart. In het bezoekerscentrum maak je van dichtbij de verzorging en behandeling van de zeehonden mee. Kleine zeehondjes liggen in de afzonderlijke ruimtes en buiten zwemmen de zeehonden in de bassins. Ook liggen ze op de kant met hun vinnen netjes tegen elkaar te slapen. Het is heel interessant om dit allemaal te zien. Af en toe regent het echter behoorlijk en vragen wij ons af of we om kwart voor 4 wel kunnen wadlopen. Rond 3 uur gaan we op zoek naar café "De buren van Pieter"aan de Hoofdstraat, waar we te horen krijgen dat het vanaf kwart over 3 droog zal zijn. De zwerftocht over het wad zal dus doorgaan. We gaan ons bij de auto in onze korte broeken en basketbalschoenen hijsen en komen weer terug bij het café voor koffie of thee met appeltaart. Daarna worden we verzocht om met de auto naar de zeedijk te rijden, waar we ons bij de groep kunnen voegen. Els en Loek rijden ook mee, maar gaan niet wadlopen. Zij nemen Tommie, onze hond, mee en passen op hem terwijl wij wadlopen. Het is eb. Dit is nodig om te kunnen wadlopen. Elke dag is het wadlopen dus op een ander tijdstip, omdat het tij wisselt. We parkeren de auto in de lange rij auto's en melden ons bij een van de gidsen. Er worden 3 groepen van een stuk of 40 mensen gevormd en iedere groep heeft 2 begeleiders. Via de dijk komen we op de kwelders. Dit is een begroeide buitendijkse landaanwas die bij een gemiddeld hoogwater niet meer onderloopt. Af en toe stappen we in het water en dan merk je dat je voeten niet meer droog blijven. Als we een eind verder over een rij paaltjes moeten klimmen, komen we in het slik terecht. We moeten kleine stappen nemen om in evenwicht te blijven. In het begin is dat even wennen en vallen we bijna. Ook moet je oppassen dat je bij elke stap niet even diep wegzakt. Af en toe moet je je voeten echt uit de slik trekken. De droge voeten zijn echt helemaal uit de wereld geholpen. Ploeterend en zwoegend lopen we met zijn vieren hand in hand door de modderzooi. We houden elkaar zo op de been en in evenwicht. Een aantal mensen van de groep is gevallen of moe, en draait om. Een gids begeleidt hun terug en onze groep wordt samengevoegd met de groep, die net even verderop liep. Af en toe worden we ook door een klein buitje verrast, maar dat is niet echt hinderlijk, omdat de toch aardig stevige wind schuin van achteren komt. Ondertussen haakt nog een groepje mensen af en we raken weer een gids kwijt. De groep is nu behoorlijk groot en er lopen in totaal nog 2 gidsen mee. Rond kwart over 5 komen we eindelijk op een iets harder stuk grond. We rusten even en gaan dan weer verder. Nu wordt het lopen minder zwaar. Onze benen en voeten worden zelfs weer warm en we drogen zelfs een eind op. Onze broeken zitten echt tot bovenaan onder de moddersputters. De gidsen nemen ons mee naar iets dieper water. We moeten daarvoor even door een aantal geulen heen, waarvan het water tot over de knie reikt. Daar gaan ze met garnalennetten over de bodem van dieper water en laten hun vangst zien, die bestaat uit een heleboel krabbetjes en een aantal garnalen. De zon laat zich ondertussen zien en genieten we van de wandeling. We moeten echter ook nog terug en dus maken we een bochtje en nemen de terugweg iets verderop dan we zijn gekomen. We modderen weer wat aan door de blub dus. Net als op de heenweg gaan we weer hand in hand. Ook nu is het weer een zware tocht en we zijn dan ook blij als we de kwelders weer hebben bereikt. Als we weer over de dijk zijn kunnen we voeten afspoelen in waterbakken. We zorgen dat we niet al te vies in de auto stappen en rijden terug naar de camping, waar we allemaal genieten van een warme douche. Tommie is erg blij dat hij ons weer ziet. Els en Loek zijn met beide honden wezen wandelen en hebben zich prima vermaakt. Na het douchen lopen we Eenrum in om een te gaan eten. Eenrum blijkt een heel gezellig dorp te zijn met een oud centrum. Er is een mosterdmuseum en in de korenmolen "De Lelie" is een bakkerijmuseum gevestigd. Ook is hier de laatste klompenmakerij van de provincie Groningen te vinden. Bij Abraham, de mosterdmakerij met restaurant kunnen we niet meer eten, omdat net als bij Sara (het pannenkoekhuis), de keuken al is gesloten. We worden verwezen naar de snackbar. Deze blijkt bij het aangrenzende café te horen en de eigenaar loodst ons daar naar binnen en hij verzorgt een grandioze maaltijd voor ons. Als we rond 10 uur ons buikje rond hebben gegeten gaan we weer terug naar de camping, waar we moe van alle inspanning lekker gaan slapen.

Zondag 6 september:
Voor half 9 worden we wakker. We ontbijten en drinken buiten koffie. Het weer is opgeknapt en zon schijnt vandaag. We ruimen de trekkershut leeg en rond 11 uur bellen we de campingbeheerder, zodat we kunnen vertrekken. Els en Loek gaan richting het zuiden en wij gaan eerst naar Wehe-Den Hoorn, waar ik vroeger heb gewoond. In Wehe parkeren we achterin de straat waar ik heb gewoond en dan lopen we door het dorp heen. We komen langs de oude LTS en een geel kerkje. Dan gaan we via binnenwegen naar het Drentse Norg, waar wij vroeger een zomerhuisje hebben gehad. Onderweg, bij Peize, komen we de camper van World Next Door tegen en we maken een praatje. Dan vervolgen we onze weg en komen in Norg, waar we bij een pannenkoekrestaurant pannenkoeken eten. We lopen daarna een rondje door Norg en er zijn paardrijdwedstrijden aan de gang. Er rijden kleine koetsjes rond met een paard ervoor, die door de berijder worden gemend. We lopen nog door de hoofdstraat en merken dat het ondertussen al 4 uur is geweest. We rijden door naar Nijmegen, waar we een boterhammetje eten en de kinderen afzetten en gaan door naar huis. Het was een heel gezellig weekend.