Tunesië

Zaterdag 24 oktober 2009:
Om half 9 rijden we weg. Ze zijn overal met de weg bezig. Voor 10 uur zijn we op Schiphol. Nadat we afscheid hebben genomen van Rex gaan we door de douane controle. We zouden om 13.20 uur vliegen. Na een poosje staat op het bord dat het vliegtuig 50 min. Vertraging heeft. We winkelen verder en eten een broodje. We vliegen vanaf vertrekhal 3, wat inhoud dat we onze bagagecontrole pas krijgen als we naar de wachtruimte gaan. Om 10 voor 2 mogen we eindelijk aan boord. We vliegen met Transavia in een boeiing 737-700. Het is 1800 km vliegen naar Monastir (Tunesië). Via Luxemburg, Basel, Geneve, Corsica en over de Middellandse zee komen we rond 10 voor 5 plaatselijke tijd aan op Monastir. Nadat we op de foto zijn gekomen en een stempel in ons paspoort hebben gehad, wachten we op onze koffers. Daarna melden we ons bij de dames van Hotelplan, Bex en OAD en worden we doorverwezen naar bus 10. De klok is hier een uur vroeger, dus we zetten onze horloges goed en zitten gelijk op de Nederlandse wintertijd, die vannacht in gaat. Als iedereen aanwezig is, vertrekt de bus, nadat ons de route langs de hotels is verteld. Ons hotel “El Hana Residence” is het tweede hotel, dat aangedaan wordt. Na een half uur, arriveren we om kwart over 5 in ons hotel. Het is nog rustig in het hotel. De eerste kamer, die we toegewezen krijgen, keuren we af, omdat de balkondeur niet dicht kan en de vloerbedekking wel heel erg vies is. Vervolgens krijgen we een kamer (209) op de tweede verdieping. Deze kamer is beter. De koffers komen en we pakken alles in de kast. Ondertussen is er een nieuwe groep mensen in het hotel aangekomen. Wij lopen de straat in en zien dat er allemaal kleine winkeltjes zitten, waar van alles te koop is, van tassen, leren jassen, eten tot kettingen en houten beeldjes toe. Als we terug komen eten we in het restaurant. Het eten is in buffetvorm en valt niet tegen. Daarna lopen we een rondje langs het zwembad en gaan naar onze kamer, waar we nog wat tv kijken, een puzzeltje maken en gaan slapen.

Zondag 25 oktober:
Rond 8 uur worden we wakker en staan we op. Na het ontbijt gaan we zwemmen in het zwembad. De zon schijnt en het waait nog steeds hard. Het water is behoorlijk fris. Een strandbed kost 2 dinar (= €1,85). Om 10 uur zitten we beneden op de hostess te wachten. Als ze niet verschijnt, kijken we op de paperassen en blijkt dat ze 2 hotels verder haar uitleg zit te geven. Wij  gaan snel daar naartoe en sluiten ons bij de groep aan. Het programma varieert van uitstapjes naar verschillende plaatsen, een 2-daagse bus-jeepsafari, een bezoek aan een Berberdorp, een avondprogramma tot een kamelenrit met bezoek aan een struisvogelfarm toe. Wij  gaan daarna terug naar het hotel en gaan voor morgen, als de hostess ons hotel zal bezoeken, bedenken waar we aan deel willen nemen. Nu lopen we Sousse in. Sousse wordt ook wel de parel van de Sahel genoemd. In de Medina, de oude stad, is het behoorlijk druk. In de smalle straatjes zijn veel kleine winkeltjes. Van allerlei koopwaar willen de opdringerige mannen aan ons kwijt. Ze maken opmerkingen, zoals mooi meisje of nice ass. We lopen naar het busstation, om te kijken of we ook op eigen houtje uitstapjes kunnen maken. Helaas staat er niets aan en op de bussen staat in het Arabisch waar ze naartoe gaan. Langs het strand lopen we met de voeten door het water terug naar het hotel, waar we onze gekochte kaartjes gaan schrijven. Op ons balkon is het aardig fris geworden door de harde wind. We drinken een kopje thee, lezen en puzzelen wat. Daarna brengen we de kaartjes naar de balie en horen dat het binnenbad in het “El Hana Beach” hotel is. Bussen zijn individueel niet goed te nemen voor buitenlanders, dus dat wordt ons afgeraden. Na een spelletje gespeeld te hebben is het alweer etenstijd. Het dinerbuffet is weer anders dan gisteren. We kijken tv voor het slapen gaan.

Maandag 26 oktober:
Rond 8 uur staan we op. Het is zonnig buiten en er staat minder wind. Na het ontbijt is het echter bewolkt. We nemen het treintje naar Port El Kantaou, wat 8 km verderop ligt. Onderweg zien we allemaal hotels. Port El Kantaou is een toeristische plaats met een haven met allemaal luxe jachten. In de winkeltjes wordt je niet zo lastig gevallen als in Sousse. We zijn echter wel blij dat we in Sousse zitten, omdat dat een mooie oude kern heeft. Een paar spatjes vallen uit de bewolkte lucht. We winkelen wat en kopen enkele leuke dingen. Met het treintje gaan we weer terug naar ons hotel en eten brood op ons balkon. Nu schijnt de zon weer, maar het is nog steeds bewolkt. Rond 2 uur gaan we naar het strand. Het is lekker, de zon schijnt en er zijn verscheidene mensen, die de zee in gaan. Na half 4 wordt het fris. Een donkere wolk is voor de zon getrokken. We gaan terug naar het hotel. We wisselen weer geld bij de balie. De medewerker laat ons de foto’s van zijn kinderen zien. Een zoontje van 4 en een pasgeboren tweeling. Om kwart over 4 komt onze hostess en we bespreken en betalen 3 tripjes. Op woensdag willen we deelnemen aan de kamelentocht en een bezoek brengen aan een struisvogelfarm. Op donderdag de Azahra-avond en op vrijdag willen we deelnemen aan de Berberdag. Of de Berberdag doorgaat, horen we op donderdagavond. Dit hangt af van de animo, die ervoor is. We dineren in het restaurant. Vandaag is de aardige ober weer aan onze kant van de zaal. Hij is attent en maakt graag een praatje. We horen dat alle obers verplicht talencursussen moeten volgen. Op de kamer lezen we nog wat en gaan naar bed.

Dinsdag 27 oktober:
De zon schijnt als we wakker worden. We gaan na het ontbijt naar het strand. De wind is nog fris. We lezen eerst wat op onze strandlakens. Gea gaat als eerste de zee in. Zij overtuigt me dat het water warmer is dan in het zwembad. We gaan samen het water in en ze heeft inderdaad gelijk. Een aardig tijdje genieten we van de golven. Als we terug in het hotel komen, zijn onze bedden afgehaald. We krijgen vandaag schone lakens. We doen boodschappen en als we weer terugkomen is de kamer klaar en eten we op het balkon. De zon schijnt behoorlijk en de lucht is blauw. Vanmiddag maken we een wandeling langs het strand naar de Medina. Hier kijken we eerst in de grote winkel wat alles daar kost, zodat we prijsbewust zijn. Het is inmiddels 2 uur geweest en daarom kunnen we de moskee, die op dit moment open is voor gebed, niet meer bezoeken. Daarna bekijken we de Ribat. Dit is een soort vestingwerk en het oudste gebouw van de Medina. Vanaf de toren hebben we een mooi uitzicht over Sousse. Daarna lopen we eerst door rustige straatjes en dan komen we weer in de drukte terug. Aan het eind zijn we alle mannen wel zat. Als ze je niet hun winkel in willen hebben, maken ze opmerkingen over en tegen Gea. In de winkeltjes verkopen ze schalen in de vorm van een hand. Dit stelt de hand van Fatima voor. De middelste vinger verwijst naar Allah, de wijsvinger staat voor familie, de ringvinger voor je man, de pink voor je kinderen en de duim voor werk. We kopen 3 schalen met kamelen erop en Gea koopt kruiden. Terug bij het hotel is de zon inmiddels achter het hotel verdwenen. We genieten van onze rust tot het eten. Daarna gaan we naar de buren “El Hana Beach hotel”, om te kijken naar de folklore avond, die ongeveer een uur duurt. Deze bestaat uit 3 muzikanten, 2 danseressen en een danser, die met vazen en flessen op zijn hoofd het voornamelijk uit Tunesiërs bestaande publiek vermaakt. Dan komt er nog een in het geel gestoken buikdanseres en dat was het. In ons hotel gaan we niet te laat naar bed.

Vandaag staan we vroeg op, want om 9 uur komt de bus om ons naar de kamelen te brengen, Rond 10 uur zijn we op de struisvogelfarm. Eerst krijgen we een rondleiding langs de struisvogels en emoes. Daarna maken we een tocht van bijna een uur op een dromedaris. We worden erop gehesen en in tweetallen op een dromedaris, rijden we in een lange sliert op de achter elkaar gebonden dieren. Mensen, die niet op een “kameel” willen rijden, nemen plaats in de kar achter de ezel. Na bijna een uur rijden, zijn we weer terug en krijgen we verdere uitleg over de struisvogels. Er kan een drankje gedronken worden, foto’s gekocht worden en je kunt iets in het winkeltje kopen. Rond 1 uur zet de bus ons weer af bij ons hotel. We eten eerst brood en soep en gaan daarna naar het strand. Ook vandaag schijnt de zon weer volop. Om half 5 gaan we terug naar het hotel waar we douchen, ons omkleden en thee drinken met cake erbij. Na het diner gaan we even kijken naar de muzikant (pianist) in de lounge.  Het is echter niet onze muzieksmaak, dus gaan we naar onze kamer terug.

Donderdag 29 oktober:
Na het ontbijt gaan we naar de Medina en bekijken de grote moskee. We hebben beide een broek tot over de knie aan en bedekte schouders, zoals het daar hoort. In de moskee is echter niet zo heel veel te zien. Een grote binnenplaats en een ruimte om te bidden, met allemaal kleden op de vloer, waar we niet naar binnen mogen is alles. Daarna lopen we door de Medina. We wilden naar de catacomben, maar deze kunnen we niet vinden. In een koetsje rijden we langs de boulevard terug naar het hotel. We kopen brood en eten op ons balkon. We gaan nog even naar het strand, maar moeten op tijd weer terug zijn. Een Tunesische jongen, Wahid, komt bij ons praten en hij verteld dat hij net zijn studie aan de universiteit heeft afgerond. Hij is 24 jaar oud. We nemen afscheid en worden om half 4, nadat we gedoucht hebben opgehaald met de bus voor de Alzahra avond. Via andere hotels, waar ook mensen worden opgepikt, komen we bij Medinas Alzahra, waar de show plaats zal vinden. We worden eerst naar buiten geleid, waar we alle spelers en de dieren kunnen zien. Daarna laten ze zien hoe een Tunesische bruiloft tot stand komt. Dan gaan we binnen eten met een show tussen de beide eetzalen in. Rond 7 uur nemen we plaats in de “arena”, waar een kasteel met vijver ervoor te zien is, waar het hele schouwspel gaat plaats vinden. In 3 talen wordt de geschiedenis van 3000 jaar Tunesië door middel van spel neergezet. Paarden, kamelen en een wervelende lichtshow luisteren het geheel op. Om 10 over 10 is het afgelopen en worden we weer met de bus terug gebracht. Rond kwart over 11 zijn we weer bij ons hotel. Er is geen bericht van de hostess, dat ons uitstapje van morgen niet door gaat. We gaan snel naar bed, want morgen is het weer vroeg dag.

Vrijdag 30 oktober:
Om 7 uur staan we op want de bus komt om 10 over 8. De lucht is bewolkt vandaag. Met een kleine bus worden wij als eerste opgehaald en daarna volgen nog 4 aardige Duitsers. We brengen eerst weer een bezoek aan de struisvogelfarm, waar we woensdag ook al zijn geweest. Daarna naar Zaghouan, waar het kamelenmarkt en dus berendruk op straat is. Hier bekijken we een watertempel. Vanaf hier hebben we mooi uitzicht. We komen vervolgens door een gebied dat erg droog en onvruchtbaar is. De straat is slecht en overal lijkt het erop dat er wordt gebouwd. Daarna gaan we naar Berberdorp Sidi Djidi, waar we een Hammam zien en traditioneel eten krijgen. Weer couscous dus. Met muziek en indianen gejoel wordt het geheel opgeluisterd. Bij Hammamet komen we op de snelweg. Van hier is Sousse 82 km. Bij Hergla stoppen we om van het mooie uitzicht over de zee te genieten. Daarna gaan we langs de zee terug naar Sousse. De hele dag is het bewolkt geweest, alleen af en toe scheen de zon even tussen de wolken door. We gaan eten en krijgen te horen van onze ober dat we niet naar huis mogen morgen, omdat wij zulke gezellige gasten zijn. Hij wil wel met mijn baas regelen dat ik mag blijven. Morgen zal hij ons naar de catacomben brengen, omdat we die gisteren zelf niet konden vinden. Op onze kamer spelen we nog een spelletje. Daarna pakken we de koffers alvast zover mogelijk in en gaan vroeg slapen, want morgen wordt het een lange dag.

Zaterdag 31 oktober:
Rond kwart over 8 staan we op. Na het ontbijt pakken we de laatste spulletjes in de koffers. Daarna gaan we nog de winkeltjes in onze straat in en kopen nog wat spulletjes. We brengen de koffers naar beneden en zetten ze in de daartoe bestemde ruimte. Om 11 uur gaan we met Jalel, onze ober mee naar de catacomben. Daarna brengt hij ons naar de Medina, waar hij ons bij de vismarkt af zet. Grote tonijnen liggen op de kramen. We zien ook koeienkoppen aan de muur, ten teken dat het vlees vers is. Wij gaan ons laatste geld opmaken. We lopen naar het hotel terug en genieten op het strand van het af en toe doorkomende zonnetje. Gea wordt aangesproken door een donkere jongen. Gea gaat het water in en hij gaat mee, ondanks dat hij geen zwembroek bij zich heeft. Hij trekt zijn trui en schoenen uit en legt zijn mobieltje bij mij neer, zodat ik er op kan passen. Nadat hij een poos met Gea heeft gepraat komt hij bibberend uit het water. Wij verkleden ons in het hotel en spelen bij het zwembad nog een spelletje. Rond 5 uur begint het te regenen. We spelen binnen verder en wachten tot we om 7 uur kunnen eten. Er is een jong Nederlands gezinnetje met 2 kleine kindjes gekomen, waarmee we wat praten. Om 21.15 uur komt de bus, die ons naar Monastir naar het vliegveld brengt, dat om 10 over 12 vliegt. Om 3 uur zijn we op Schiphol, waar Rex ons ophaalt. Tegen 5 uur zijn we thuis.