Schotland

Zondag 25 juli 2004:
Om half 1 vertrekken we richting Hoek van Holland, waar we morgen met de boot vertrekken.  Vanmorgen was het eerst droog, maar ondertussen is het gaan regenen. Voor half 3 staan we op de camperplaats aan de jachthaven, midden in Schiedam.
Maandag 26 juli:
Het begint zonnig, maar daarna begint het weer te regenen. Als we om kwart over 11 in de rij bij de boot staan schijnt de zon weer. Om 1 uur als we net staan af te wassen, begint de rij te rijden. Om half 3 vertrekt de boot, "De Hollandica". De boottocht is lang en slaapverwekkend. Om 8 uur Engelse tijd ( 1 uur vroeger dan bij ons), komen we in Harwich aan. In Colchaster nemen we een camping.
Dinsdag 27 juli:
Het zonnetje schijnt vrolijk als we wakker worden. Via Cambridge en Hull gaan we naar Skipsea, een plaatsje aan de kust. Het is nu fris en bewolkt.
Woensdag 28 juli:
Als we opstaan is het mistig. Skipsea is niet echt geweldig. Er blijkt echter een markt te zijn voor de camping. Als we terug bij de camper komen schijnt de zon, maar het duurt niet lang of het wolkendek trekt weer dicht. Na het eten lopen we naar beneden naar de zee. Er liggen mooie stenen, die we natuurlijk gaan verzamelen.
Donderdag 29 juli:
Het is zonnig en we gaan vandaag weer verder. Nadat we eindelijk een kraan zonder drukknoppen en met schroefdraad hebben gevonden om ons water bij te vullen, rijden we om 10 uur van de camping via Bridlington naar York. Deze weg (A 166)heeft een flinke afdaling van 17%, die niet op de kaart vermeld stond. Bij York nemen we de bus (park and ride) en bekijken het centrum. York was altijd de hoofdstad van Noord Engeland. Het heeft nog een mooie lange stadsmuur met veel poorten. Verder is er een grote kathedraal, een middeleeuwse donjon en leuke pittoreske winkelstraatjes met veel marktkraampjes. De zon begint ondertussen steeds feller te schijnen. Als we weer bij de camper komen vervolgen we onze weg naar het noorden. Via Middlesborough komen we in Newcastle. Middenin de spits aanschouwen we de bruggen van Newcastle. In de weilanden staan overal koeien en schapen. Via de kastelenroute rijden we verder langs de kust. Het is ondertussen al 8 uur geweest en we hebben nog steeds geen camping gevonden, die plaats heeft. Om 10 voor 9 hebben we eindelijk een plaatsje in Bamburgh, waar een groot kasteel is. Als we zitten te eten begint het te stortregenen. Het is ondertussen al donker geworden.
Vrijdag 30 juli:
Vanwege de vakanties in Engeland schijnen alle campings aardig vol te zitten. We hebben geluk en mogen nog een nacht extra blijven. 's Middags lopen we naar het kasteel en dan een rondje over het strand. Daar liggen nu eens geen stenen, maar een enkele hoedjesschelp. Ook die gaan natuurlijk netjes in een zakje mee.
Zaterdag 31 juli:
Het is een regenachtige dag. We gaan naar Edinburgh. Via een heuvelachtige weg komen we op de A1, die we verder volgen. We komen langs Berwick-upon-Tweed, een historische ommuurde stad. Na 1 mijl rijden we dan Schotland in. De grens bestaat uit een stenen muurtje. Er is speciaal een parkeerplaats gemaakt om deze kale muur, die langs de rivier de Tweed loopt, te bekijken. Voor een uur zijn we op de camping. Later op de middag breekt de zon door en wordt het zelfs warm. 
Zondag 1 augustus:
We gaan met de bus Edinburgh in. We stappen uit in New Town bij het Schots monument en lopen dan naar boven naar Edinburgh Castle. Vandaar de hele Royal Mile naar Palace of Holyroadhouse af. We komen zo langs de meeste bijzondere gebouwen. We gaan de berg (Arthurs Seat) niet op, omdat het geen helder weer is. Dan gaan we met de bus weer terug naar New Town en bekijken daar de winkels, die gewoon open zijn op zondag. Daarna gaan we met de bus terug naar de camping. De zon schijnt lekker, maar bij de camping staat wel een fris windje.
Maandag 2 augustus: 
Het zonnetje schijnt weer lekker als we weer verder gaan. Onderweg naar Falkirk wordt het steeds mistiger. In Falkirk, ten westen van Edinburgh, bekijken we "the Falkirk Wheel". Dit is een roterende bootlift, die is gebouwd ter vervanging van 11 sluizen, die 36 meter hoogte overbrugden. Deze sluizen werden sinds de 60-er jaren niet meer gebruikt, omdat het transport via de snelwegen plaats vond. De bootlift wordt alleen voor de pleziervaart en als toeristische attractie gebruikt. Via Stirling, Perth en Dundee komen we op de A 92 langs de kust. De hele dag blijft het bewolkt en fris. In Montrose nemen we de camping voor een nacht.
Dinsdag 3 augustus:
Het is behoorlijk mistig. Ook als we Aberdeen al lang achter ons gelaten hebben en verder naar het noorden rijden. Rond 2 uur wordt het zonnig.
We zien een zeehondje op een steen in het water liggen. Ondertussen rijden we van Fraserburgh naar Mcduff over de West Coastal Trial. De weg wordt steeds smaller en we krijgen een helling van 20% naar beneden en 17% naar omhoog. Boven komen we een Oostenrijkse camper tegen. Bij Mcduff komen we weer op de A 98. In Portsoy nemen we de camping direct aan het water. Er staat een fikse wind, maar de zon schijnt nog steeds. 's Avonds regent het.
Woensdag 4 augustus:
Tot een uur of 10 regent het. Daarna lijkt de zon steeds meer door te komen. Het wordt steeds warmer en lichter. We lopen naar het historische haventje, dat uit 1692 stamt. De zon komt echter niet door en om 4 uur is het alweer behoorlijk mistig.
Donderdag 5 augustus:
Vandaag gaan we weer verder. Het is helder en zonnig. Bij Inverness gaan we richting Ford William (A 82) om Loch Ness te bekijken. Helaas liet het monster zich weer eens niet zien. De omgeving wordt hier veel bosrijker. We gaan bij Inverness de A 87 op naar het westen naar Shiel Bridge. Hier komen we mooie uitzichtpunten tegen, over blauwe meren (Loch Garry). We boffen dat de zon ons nog steeds goed gezind is en kunnen mooie plaatjes schieten. Dit gebied heet niet voor niks Schotse Hooglanden, vol met bergen en rotsen. Via de Wester Ross Coastal Trial (A 890) gaan we naar het noorden (Strome ferry). De weg wordt hier smal en er zijn steeds passeerplaatsen om tegenliggers te laten passeren. Verder gaat het af en toe met 12 % op en neer. Er staat ook een blauw caravannetje op de kaart, wat betekent dat het voor ervaren caravanrijders is. Als we dit hebben overleefd, gaan we de A 896 op naar Shieldaig. De Wester Ross Caostal Trial volgen dus. Weer wordt het een single track road. De schapen lopen hier direct langs de weg. Je moet hier rustig rijden, om op tijd op tegenliggers te kunnen reageren. Voor je het weet staan ze voor je neus. De hei staat hier mooi in bloei en de varens groeien weelderig langs de weg. Zelfs grote vrachtwagens komen we tegen op dit smalle weggetje. We komen langs Shieldaig en boven dit plaatsje vinden we de camperplaats. Het staat er aardig vol, zowel met campers, caravans en tenten. De schapen lopen er vrij rond en dit zorgt voor aardig wat stront op de grond. Het uitzicht is prachtig, alleen de kleine vliegjes (midges) zijn knap irritant. Na het eten lopen we naar beneden, het kleine dorpje in om te kijken wat daar allemaal is. Er is zelfs een hotelletje en een winkel. Onderaan de berg bij de camperplaats is een openbaar toiletgebouwtje.
Vrijdag 6 augustus:
Als we wakker worden regent het een  beetje. Al snel breekt de zon door. De schapen grazen tussen de caravans en tenten. Mark zit nu onder de muggenbulten. We vervolgen onze reis. Tot aan Torridon is de weg breed, daarna wordt het weer een-baans met passeerplaatsen. Hier is het alleen een stuk overzichtelijker. We zien een paar auto's staan, waar de mensen van aan het berg wandelen zijn. We zien ze halverwege de berg lopen. Er staan public footpaths aangegeven. We rijden door een Nationaal Reservaat. In Kinlochewe gaan we verder via de A 832 naar Gairloch. Langs deze weg zijn mooie parkeerplaatsen, waar niet aan staat dat je er niet mag overnachten. Daarna nemen we de A 835 naar Ullapool. We komen langs de Falls of Maesach, waar we op de hangbrug wat foto's maken. Er mogen niet meer dan 6 mensen tegelijk op deze brug staan en hij beweegt aardig heen en weer als je eroverheen loopt. We doen in Ullapool boodschappen en gaan daarna aan het eind van de A 835 rechtsaf. Dit is weer een single track way (A 837). Eindelijk zien we Schotse Hooglanders in de wei. Als we aan de kust komen zoeken we de camperplaats boven Dornoch, waar ons op internet uitzicht op zeehondjes is beloofd. Uiteindelijk vinden we een mooie parkeerplaats in de duinen, waar al een camper staat. De zee ontbreekt, maar de hondjes zitten bij de buurvrouw.
Zaterdag 7 augustus:
We gaan vandaag verder naar het zuiden. We bekijken Inverness en doen boodschappen. Daarna volgen we de A9 naar Aviemore. In Glenmore nemen we een camping. Er is een mooi meer bij. Henry en Gea gaan zwemmen.
Zondag 8 augustus:
De zon schijnt lekker, maar er staat een behoorlijke wind. Dit houdt in dat we geen last van midges hebben. Henry en Gea beginnen met een duik in het meer. Voor de brunch stop ik de was in de wasmachine en rond een uur of half 1 hangt alles aan de lijn. Het water van het meer is fris, maar wel lekker. Het is druk op het strandje. 
Maandag 9 augustus:
Het begint met zon en wind. We gaan verder naar het westen. Rond een uur of 11 begint het te regenen. We volgen de A 86 naar Spear Bridge. We zien hier best veel Highlanders. Om half 12 giet het. Dan via Ford William (A 82) en Portnacroish (A 828) naar Oban, waar we via een heel smal weggetje bij een camping komen. Daar staat de Duitser, die we in Shieldaig 2 verder naast ons hadden staan en vandaag op een parkeerplaats alweer zagen. Ook hij heeft een Dethleffs Globetrotter. Gea loopt de berg op en komt met natte broekspijpen vergenoegd thuis, met de mededeling dat het fantastisch was. Daarna gaan de kinderen voor op de camping poolbiljart spelen.
Dinsdag 10 augustus:
Het sanitair op de camping laat veel te wensen over en daar betaal je wel ruim 15 pond voor. We gaan vandaag weer verder. We komen op de smalle weg naar de camping allemaal dure jaguars tegen, die naar het duikerscentrum, vlak voor de camping gaan. Het regent weer vandaag. Via de A 816 gaan we naar Lochgilhead, dan weer met de A 83 naar het noorden naar Inveraray. Ondertussen giet het weer. In Inverary kunnen we de A 83 niet meer volgen, omdat die is afgesloten. We moeten daarom noodgedwongen een weggetje op, waar een rood caravannetje bij staat op de ANWB-kaart. De weg valt echter reuze mee. Het is jammer dat het geen mooi weer is, want als we bij Loch Awe komen hadden we prachtige foto's kunnen maken. Het is ondertussen weer noodweer. Even later staan we naast de Duitse Detleffs camper geparkeerd om te eten. Via de A 85 en de A 82 komen we in Tarbet aan Loch Lomond. Het enige mooie aan de heftige regenval zijn de goed gevulde stroompjes en watervallen, die met veel geweld van de bergen afkomen. In de bossen naast de weg lijkt het af en toe op een moeras. De A 82 tot Tarbert langs het meer Loch Lomond is smal en vooral met de tegemoetkomende vrachtwagens en de zware regenval moeizaam berijdbaar. De weghelft van de tegenliggers staat af en toe blank. Vanaf Tarbert is het breder en goed begaanbaar. In Balloch nemen we de camping. We staan samen met de Duitsers in de rij. Zij blijven een nacht, wij twee. Helaas kunnen we geen plaatsen naast elkaar krijgen, maar staan we ver van elkaar vandaan. Op de camping staat de brug blank na twee en een halve dag regenval. Bij ons regent het ook vaak, maar wat hier naar beneden komt is buiten proporties. Ook 's nachts regent het af en toe door. 
Woensdag 11 augustus:
Als we wakker worden is het droog. We gaan even bij de Duitsers kijken en ze drinken daarna koffie bij ons. Daarna gaan zij verder en wij blijven nog een nacht. Ondertussen regent het alweer. Om 3 uur giet het weer zo hard dat er weer zandzakken nodig zijn bij de brug, om de camping niet onder te laten lopen. Wij staan gelukkig aan de hoge kant van de camping. Later schijnt de zon weer, maar de vooruitzichten blijven regen voor de komende dagen.
Donderdag 12 augustus:
Het is de hele nacht droog geweest, maar om 10 uur sputtert het alweer. We zitten hier vlak voor Glascow. Er blijkt hier echter geen parkeerplaats te vinden te zijn. We komen midden door Glascow heen en gaan verder naar Ayr. Het giet ondertussen alweer. We volgen de A 77 naar het zuiden en willen overnachten in Girvan op de parkeerplaats. Ondertussen is de zon gaan schijnen. Als we naar het plaatsje lopen en merken dat op de parkeerplaats aan de haven nog 3 campers staan, gaan wij ook daarheen. Als we er aankomen gaan net 2 van de anderen weg. Nu staan we er nog met zijn tweeën.  Als we 's avonds naar de ondergaande zon kijken zien we 2 zeehondjes zwemmen. Ook zitten hier veel aalscholvers. 
Vrijdag 13 augustus:
Via de A 77 volgen we de kust naar het zuiden. De weg gaat direct langs de zee. Het zonnetje is vandaag present. Vanuit Cairnryan en Stranraer zien we boten naar Ierland vertrekken. Vandaar de A 75 en dan naar Kircudbright. Dit is een leuk plaatsje, waar je op de Parkeerplaats bij Tourist Information mag overnachten. Er is nu echter geen plaats en we kunnen hier ook niet eten, dus gaan we verder. Het is ook nog erg vroeg. We gaan over de A 711 en de A 710 langs de kust tot Dumfries. Daar parkeren we en gaan we shoppen in de stad. Als we terug komen zijn er ondertussen nog een busje en een camper-vrachtwagentje bij gekomen. Er stond al een Hymer, toen we kwamen. Nergens staat dat je hier niet mag overnachten en het staat hier wel mooi aan de rivier, dus besluiten we hier maar te blijven. We raken met de Engelsman aan de praat en hij wijst nog een aantal plaatsen waar hij overnacht in Engeland.
Zaterdag 14 augustus:
Via Gretna Green verlaten we Schotland. Vandaag gaan er 46 stellen trouwen. Via de A 74 komen we langs Carlise. Langs de weg zijn er heel wat overstroomde weilanden. Het heeft hier dus ook behoorlijk geregend. Bij Penrith verlaten we de motorway. We nemen de A 592 naar Ullswater. We komen nu midden door het mooie Lake District. Het water in het meer (Ullawater) staat hoog. Het is een bochtige, smalle weg langs het water. In het meer zwemmen mensen en er varen bootjes. Verderop na Pattersdale wandelen veel mensen. Het is hier een prachtige omgeving met hoge bergen en hellingen van 13 tot 20 %. Dit is een weg om met een rood caravannetje op de kaart te zetten. Met onze vorige camper was het niet te doen geweest, maar deze heeft gelukkig een stuk zwaardere motor. Alleen de breedte van de weg is af en toe een probleem. In Leasgill (Cumbria) vinden we een camping met een plaastje. Om half 7 krijgen we ons buitje regen voor vandaag. Het gras op de camping is aardig drassig. Gelukkig is het weer snel droog.
Zondag 15 augustus:
We volgen de A 6 en M 6 naar het zuiden. Ten noorden dan Stoke-on-Trend nemen we een camping aan de A 50 en gaan heerlijk in het zonnetje zitten lezen.
Maandag 16 augustus:
We gaan verder naar het zuiden, tot onder Birmingham, naar "Shakespeares" Stratford-upon-Avon, waar Gea zo graag naar toe wilde. Na ongeveer 3 rondjes door Stratford komen we op de weg, die ons naar een volle camping leidt. Gelukkig vinden we na enig omzwerven toch nog een camping, waar we wel kunnen overnachten. De weersvoorspelling geeft aan dat het vandaag de laatste droge dag is.
Dinsdag 17 augustus:
We gaan Stratford bekijken. Als we parkeren blijkt dat we op deze parkeerplaats hadden kunnen overnachten. Stratford is Shakespeare's town. Hier is hij geboren, opgegroeid en gestorven. Het is een heel gezellig stadje met veel oude panden en veel sfeer. Shakespeare's birthplace, uiteraard een theater en zijn graf kun je ook allemaal bezoeken. Ook zijn er veel smalle bootjes, die op de Avon varen. Ze kunnen door het kanaal door allemaal kleine met de hand bediende sluizen. Als we alles hebben bekeken, gaan we nog even shoppen in het gezellige, drukke centrum. Daarna gaan we weer verder. Ondanks dat de weersvoorspellingen slecht waren, schijnt de zon de hele dag vrolijk. Via Coventry komen we op de M 6, die overgaat in de A 14 naar het oosten. In Huntington nemen we een camping.
Het heeft vannacht behoorlijk geregend. Nu is het bewolkt. Via de A 14 en de A 11 gaan we naar Theford. Dan over de A 1066. Als we daarna de A 143 willen volgen is deze afgesloten, vanwege een ongeluk. Nu komen we op kleine wegen en uiteindelijk komen we op de A 1120 naar de kust. Als we bij het strand bij Aldeburgh wat een heel gezellig plaatsje is, willen parkeren, zien we dat onze linker voorband behoorlijk leeg is. We gaan terug naar het centrum en komen een garage tegen, waar de band wordt opgepompt en waar ze ons verwijzen naar een bandenzaak 4 mijl verderop in Leiston. Daar blijkt dat er een schroef in de band zat. De band wordt geplakt. Ondertussen is het gaan regenen en besluiten we naar Ipswich naar een camping te gaan. De zon schijnt weer aardig. 's Avonds begint het weer te gieten. We vragen ons af of het hier in Groot Brittanië ook normaal kan regenen of dat het altijd met zoveel geweld en grote hoeveelheden naar beneden moet komen.
Donderdag 19 augustus:
Na alle regen van vannacht schijnt nu de zon weer. We gaan naar Harwich en nemen daar de camping. We maken onze laatste ponden op en rond een uur of een 's middags begint het weer behoorlijk te gieten. Het stormt ook behoorlijk. Het zonnetje komt er weer bij en Gea gaat weer schelpen zoeken. Ze vindt nog een hele zak vol van een soort, die ze nog niet had. Blij gaat ze ze schoonwassen.
Vrijdag 20 augustus:
We staan vroeg op (half 7), want om kwart voor 9 vertrekt de boot.  Om half 8 Engelse tijd kunnen we de boot oprijden. De boot zit veel voller dan op de heenreis. We gaan nu met de Brittanica. Om half 5 (Nederlandse tijd) rijden we in Hoek van Holland de kade op. Het valt mee met de drukte op de weg. Voor half 7 zijn we thuis.