Winter in Niederaudorf

Zaterdag 21 februari 2004:
We staan vroeg op en rijden om 10 over 6 van huis weg. Om kwart over 7 gaan we bij Venlo de grens over. We zijn benieuwd wat we op onze vakantiebestemming aan zullen treffen. Gisteren kregen we via de fax door dat er 's winters een busje rijdt vanaf Oberaudorf om je naar boven te brengen naar ons appartement. Als we onze bagage bekijken vragen we ons af hoe dat moet. Na een telefoontje te hebben gepleegd, horen we dat dit alleen bij veel sneeuw is. Als we dit echter van te voren geweten hadden, dan hadden we dit waarschijnlijk niet geboekt. De naam Niederaudorf doet ook niet vermoeden dat je hoog de berg op moet. Maar goed, we zien wel. Om half 6 hebben we na menig file te hebben doorstaan, onze bestemming bereikt. Er ligt amper sneeuw en verder is het huis helemaal niet ver de berg op. Het is op een boerderij en we komen langs de koeien (die heerlijk ruiken) met de trap bij de voordeur. Het appartement bestaat uit een woonkeuken, 2 slaapkamers en een douche met wc.
Zondag 22 februari:
We gaan kijken waar we in de buurt kunnen langlaufen. Al snel zijn we in Oostenrijk. Bij Kufstein gaan we richting Bayerisch Zell. We komen langs de Thiersee, waar nog een aardige loipe is. Daar pakken we onze ski's en lopen een rondje om het meer. Als we via Bayerisch Zell weer naar Oberaudorf rijden, komen we langs een behoorlijk aantal skiliften. Er zijn daar echter geen loipes en Mark heeft niet echt trek in de hellingen met deze sneeuwcondities. Als we weer in ons appartement komen eten we wat en nemen allemaal een lekkere douche.
Maandag 23 februari:
Als we wakker worden sneeuwt het heel fijntjes. Alles wat gisteren door de warmte groen was geworden is nu weer wit. Er ligt echter nog lang niet genoeg om loipes te trekken. We gaan, zoals we gisteren hadden afgesproken naar Ruhpolding, zodat Gea kan skiën. We komen door Oostenrijk. Het gaat steeds harder sneeuwen. Via Reith im Winkl, waar veel loipes zijn en waar ook een skibus omhoog de berg op gaat, komen we uiteindelijk in Ruhpolding. Het blijft de hele dag doorsneeuwen. Gea skiet de hele dag, maar Mark vind het niet echt geslaagd. Wij gaan 's middags langlaufen, maar de sporen zijn niet optimaal door alle sneeuwval. Voor de terugweg nemen we de snelweg, omdat we denken dan dit beter is met deze weersomstandigheden. Als we rond 6 uur in Niederaudorf zijn ligt ook daar genoeg sneeuw om te langlaufen. Morgen moeten ze dan alleen nog maar sporen trekken en dan kunnen we vanaf het huis opstappen.  We gaan aan het begin van de Bergstrasse, waar we zitten, eten. In de buurt zijn best veel restaurants te vinden, dus we hebben keuze genoeg.
Dinsdag 24 februari:
Als we wakker worden is de trekker alweer om de boerderij bezig om de sneeuw weg te schuiven. Er ligt nu een lekker pak. Eerst gaan we starten vanaf de tennishal in Oberaudorf. Daarna gaan we naar huis om te eten. Nu is er ook bij het huis gespoord. Na het eten gaan we weer op pad. We nemen eerst de ronde bij Niederaudorf en via enkele aansluitloipes gaan we uiteindelijk naar Oberaudorf. Af en toe schijnt de zon, maar soms sneeuwt het ook. Door de sneeuwval wordt het op zich zwaarder om te langlaufen. Om kwart over 4 zijn we weer thuis, waar we douchen en koffie drinken.
Woensdag 25 februari:
's Morgens  langlaufen we een ronde vanuit het huis. Na de koffie, een potje kaarten en eten gaan we naar de Walchsee in Oostenrijk. Daar is een mooie skihelling waar Gea gaat skiën en wij gaan met z'n drieën de zwarte loipe lopen.  Deze is 15 km lang. In het begin gaat het heerlijk op en neer, daarna komt er een vrij vlak stuk en dan lijkt het alleen nog maar bergop te gaan. Goed afzien dus. Af en toe een stukje naar beneden, maar dan weer omhoog. Tegen half 5 zijn we weer terug bij de auto. Gea stopt pas als de skilift is gestopt en daarna gaan we huiswaarts. We zijn allemaal best wel moe na deze intensieve inspanningen. De hele dag heeft de zon heerlijk geschenen en de lucht was strakblauw. Als we terugkomen na het eten rond kwart voor 8 vriest het al 11 graden. De sterrenlucht is heel helder. 
Donderdag 26 februari:
Vandaag moeten we weer naar de Walchsee, want Gea heeft een skikaart voor anderhalve dag. Ze vindt het een leuke helling en gaat er vol zelfvertrouwen van af. Om half 10 zijn we er. Er zijn allemaal wedstrijdjes van de skiklasjes vandaag. Wij langlaufen met z'n drieën naar het meer en weer terug. (ongeveer 11 km) 's Middags blijft Gea skiën  en gaan wij rondkijken in Reith im Winkl. Om kwart voor 5 pikken we Gea weer op. We tanken even in Oostenrijk, omdat dit toch wel behoorlijk scheelt. Op de terugweg gaan we via Kiefersfelden waar we eten.
Vrijdag 27 februari:
Vandaag is het alweer de laatste dag. Als we wakker worden sneeuwt het. Ik ben nu aan de beurt om broodjes te halen. Opa van de boerderij is al aan het sneeuw ruimen. "s Morgens gaan we in Oberaudorf en Kiefersfelden kijken naar een jas voor Gea. Ze heeft pech, want er is niks te koop. 's Middags gaan we eerst even naar Brannenburg en daarna vanuit het huis de leuke stukjes, waar wat in zit langlaufen. Tegen 5 uur zijn we weer thuis. Na het eten pakken we de auto al grotendeels in. Daarna spelen we nog een spelletje kaart en gaan vroeg naar bed.
Zaterdag 28 februari:
We rijden voor 7 uur. Het is druk op de weg, vooral met Nederlanders. We hebben geluk, bij München  maar even file en voor Venlo. Verder niet meer. Rond kwart over 4 zijn we thuis. In het Sauerland was het een chaos op de weg door de heftige sneeuwval, vandaar dat al het verkeer via Venlo was geleid.