Winter in Lechbruck

Zaterdag 28 december 2002:
Eindelijk is iedereen klaar en rijden we weg. We hebben een "goed" vooruitzicht: Er ligt geen sneeuw en Mark heeft nu al een gebroken hand. Hij is vorige week vrijdag op weg naar school al met de fiets gevallen. 
Maar een goed begin is het halve werk.
We hebben geen annuleringsverzekering dus we gaan gewoon. We maken er wel wat van. We hebben alles bij ons en zien wel.
We schieten lekker op. Om 11 uur zijn we al bij Koblenz en rijden over de Moezelbrug. Ondanks de buien, die we al hebben gehad komt het zonnetje en nu bij.
Er zijn veel campers onderweg. Wij niet, wij zijn gewoon met de auto. We vinden het toch wel een klein hokje om in de winter met z'n vieren in te verblijven. Vooral met al die natte spullen, die je niet droog krijgt. Dan gaan wij voor een appartementje. Lekker ruim en douche of bad te bereiken zonder dat je door de kou moet. Ideaal hoor.
Na het goede begin komen we (het is ondertussen middag geworden) in files en veel regen terecht. We schieten dus ook niet zo snel meer op. Tegen vijven zijn we na enig zoeken in Lechbrück.
Zondag 29 december:
Vandaag ben ik jarig. Na wat telefoontjes gaan we het dorp verkennen. Achter ons appartement is een skilift tegen de berg. Helaas hebben we daar niets aan want er ligt geen sneeuw.  We eten lekker en gaan dan met de auto de omgeving verkennen. Het is hier best mooi, alleen de kleur (groen) valt ons wat tegen. Alleen op de bergtoppen is wat sneeuw te zien. We halen gebak voor vanavond en gaan weer naar huis. 
In de kerstvakantie is het altijd vroeg donker, dat is wel een nadeel van deze tijdsperiode.
Maandag 30 december: 
Vandaag bezoeken we slot Hohenschwangau en slot Neuschwanstein. De parkeerplaats staat vol met campers. We kopen kaartjes en gaan eerst naar slot Hohenschwangau. Deze ligt niet zo hoog als Neuschwanstein. Daarna maken we de klim naar Neuschwanstein. Dit (bijna) sprookjeskasteel heeft Ludwig II laten bouwen en het was nog niet af toen hij op veertigjarige leeftijd doodging. Hij heeft er zelf 172 dagen gewoond en de 2e verdieping was nog lang niet klaar. Trouwens maar een derde van het hele slot was pas af. Nadat hij doodging heeft er ook nooit meer iemand gewoond. Als we terugkomen van boven is het inmiddels donker geworden en zijn beide kastelen mooi verlicht. De campers zijn bijna allemaal vertrokken en opvernachten hier dus niet.
Als we weer in Lechbrück terug zijn eten we bij de Metzgerwirt en gaan daarna bij het waldhoorn blazen kijken en luisteren.
Dinsdag 31 december:
Op de tv zien we dat er in Reutte sneeuw op de berg ligt. Onderweg ernaartoe zien we in Füssen een grote camperplaats. Nadat we door de berg Oostenrijk zijn ingereden regent het daar nog harder dan het al in Duitsland deed. Dit is niet erg hoopvol. Gea wil eigenlijk skiën , maar in het toeristenbureau vertellen ze ons dat er geen sneeuw meer is, omdat het regent. We besluiten Reutte maar te bekijken en gaan dan weer terug naar Duitsland. 
's avonds vieren we oud en nieuw met z'n viertjes en kijken vanaf het balkon naar al het vuurwerk.
Woensdag 1 januari 2003:
Ik zit 's morgens eerst lekker in het zonnetje te lezen op het balkon. Het is heerlijk weer. Via de Romantische straße rijden we later naar het ongeveer 50 km. verderop liggende Garmisch Partenkirchen, waar vandaag schansspringen moet zijn. Het is een drukte van belang. Eindelijk na maar dan een half uur zoeken hebben we een parkeerplaatsje gevonden. Bij het stadion zijn alle kaartjes uitverkocht. Van buiten kun je echter ook zien hoe er wordt gesprongen. Er is precies te horen wanneer er een favoriete springer naar beneden komt. Het gejoel stijgt dan op uit het stadion. Camera's draaien mee en volgen de springers op d schans. Na een poosje hebben we het echter wel gezien en vertrekken weer. Het zonnetje schijnt nog steeds. In Ettal bekijken we de kloosterkerk. 
De weerverwachtingen voor morgen zijn 11 tot 13 °C. Geen wintersportweer dus. We hebben vakantie, het is "winter" en we rijden met een skibox op de auto, maar verder ........ Gelukkig zijn wij niet de enigen, die dat doen, maar rijden er nog meer van die "gekken" rond. Voor zaterdag en zondag geven ze wel sneeuw op, maar dan gaan wij weer naar huis, helaas.
Donderdag 2 januari:
We staan vroeg op en gaan een dagje naar Innsbrück. Het regent weer vandaag. Als we Oostenrijk binnenrijden lijkt het daar net als de vorige keer harder te regenen dan in Duitsland. We komen al best veel auto's met caravans en campers tegen, die al huiswaarts trekken.
Voor de Fernpas staan we in de file (9.40 uur). Er is een ongeluk gebeurd, want er komen een reddingswagen en een ziekenwagen langs en er vliegt een traumahelikopter naar toe. Het regent ondertussen wel minder, maar we staan al een uur te wachten. Om 10.50 komen de ambulance en de gendarmerie langs. Om 11.10 uur weer een gendarmerie. Om 11.17 uur begint het verkeer van de andere kant te rijden en een minuutje later komt er langzaam beweging in onze rij. Voor de tunnel komen we 2 km file (tegenliggers) tegen. Er is nergens meer iets te zien van een ongeluk. In de tunnel (3 km) hebben we geen tegenliggers. Aan de andere kant van de tunnel staat echter een file van 12 km. Hier ligt trouwens nog wat sneeuw langs de weg. We bevinden ons nu in het Zugspitsgebied. We besluiten eerst gezellig te gaan eten bij Herbert en Gabi in Gasthof Seeblick in Nassereith. Het is namelijk al tegen twaalven en we hebben best honger van die lange zit. Herbert herkent ons direct weer. Ze hebben de gasthof mooi verbouwd. De receptie , de bar en de stübe zijn ruimer en voorzien van mooi licht hout.
Als we verder gaan is de file gegroeid tot voorbij Nassereith. Wij gaan  gelukkig de andere kant op naar Innsbrück. Voordat we bij het zonneplateau (Obsteig) zijn wordt er ook een auto uit de berm (afgrond dus) getrokken. Zelfs op het het zonneplateau ligt alleen maar een klein beetje sneeuw met allemaal gras erdoorheen. Om 10 voor 3 hebben we een parkeerplaats gevonden in Innsbrück. Het is droog en we gaan stad in. Om half 5 gaan we via Seefeld weer terug naar huis. We ontwijken op die manier de Fernpas en alle files. Het is ondertussen al donker geworden. Deze weg gaat over de Scharmitspas. Het gaat flink omhoog. Ondertussen begint het weer te regenen. We tanken nog even in Oostenrijk. Het scheelt € 0,15 per liter met Duitsland. 
De verwachte storm steekt op als we thuis zijn en raast de hele nacht door.
Vrijdag 3 januari:
Na een slechte nachtrust, op het dak kleppert de hele nacht iets door de wind, schijnt het zonnetje vandaag weer vrolijk. We gaan naar Kempten, kopen daar nog wat leuke kleding en vinden het zo wel weer genoeg voor deze week. In alle winkels is het bloedheet en dat is erg vermoeiend. 's Avonds pakken we onze spullen in en gaan redelijk vroeg naar bed.
Zaterdag 4 januari:
De wekker gaat om kwart voor 6. We rijden om 7 uur weg. het regent alweer (of nog steeds?). Onderweg (ongeveer om kwart voor 8) veranderd de regen in sneeuw. Ook langs de weg is het wit. Nu hoeft het voor ons echter niet meer. Voor Kempten veranderd het weer in regen. In heel Duitsland (Moezel, Turingen e.d.) hebben ze last van hoog water. het heeft in 80 jaar niet zo hoog gestaan als nu. Eerst hebben we nog last van de regen, maar later wordt het steeds droger. Rond 12 uur komen we langs Koblenz. We schieten al aardig op. Om 2 uur rijden we de Nederlandse grens over. Het is vandaag trouwens helemaal niet druk op de weg. Er zijn geloof ik al een heleboel mensen eerder naar huis gegaan. Net na drieën zijn we thuis.