Globetrotters Copyright © and

Globetrotters

Copyright © and Webdesign 2010 J.J.V.

Oostenrijk

Zondag 1 juli 2001:
Om 12.15 uur rijden we na enig oponthoud weg. We besluiten niet te ver te gaan en op een camperplaats bij Monschau te overnachten. Tegen half 5 arriveren we daar. We moeten bij P2 staan en niet bij P4, zoals in het NKC-blad stond vermeld. Er staan nog Nederlanders ui

t Ammerzoden en Duitsers uit Hamburg. Later komt er ook nog een Belg uit Oostende, die een aantal reisverhalen vertelt. Hij was overal al geweest. Twee keer naar de Noordkaap (14800 km) en naar Polen en Ierland.

Maandag 2 juli:
Vandaag bekijken we Monschau. Het is een heel leuk plaatsje en om half 12 rijden we verder richting Koblenz / Trier. We rijden tot net voor Koblenz leuk binnendoor. De vakantie begint voor ons op het moment dat we thuis onze camper instappen en niet pas als je op je eindbestemming aankomt. Vandaag eindigen we in Worms. Binnen 15 minuten loop je van de camperplaats, waar we overnachten, naar het centrum.

Dinsdag 3 juli:
We gaan Worms bekijken en eten wat in de stad. Na het servicestation aangedaan te hebben gaan we om kwart voor twee weer verder. Voor Heilbron staan we in de file. Een vrachtwagen heeft pech op een stuk 3 baanssnelweg zonder vluchtstrook. We gaan binnendoor verder via Schwäbisch-Hall richting Aalen. Net voor Aalen nemen we de afslag naar Hammerschmiede, waar een camping is. Henry en Mark gaan nog een stukje fietsen en komen lopend terug met een lekke band.

Woensdag 4 juli:
Vandaag wordt er heerlijk uitgeslapen. Dan wordt de fietsband geplakt en wordt er door Henry en Gea in het meertje gezwommen. Mark vindt het te koud. Ondertussen heb ik de was gedaan en de wc even uitgesopt.

Donderdag 5 juli:
We verlaten de camping voor 10 uur en ga

an naar Salzburg.

Vrijdag 6 juli:
Het is tropisch warm. (32 graden) In Salzburg bekijken we de burcht, waar we helemaal naartoe zijn gelopen. Het uitzicht is heel mooi. Als we 's middags weer op de camping komen koelen we heerlijk af in het zwembad.

Zaterdag 7 juli:
Het is weer mooi weer. Om half 10 zijn we alweer vertrokken richting Linz. Om 10 uur is het al 28 graden. Ook in de camper is het onderweg broeierig heet. Net voorbij Linz nemen we een camping. Om kwart voor 6 begint wordt het ineens donker en begint het ineens heel hard te waaien. Het lijkt wel een wervelstorm. We hebben net op tijd de luifel ingedraaid en met spoed alles binnengebracht. Mark zet zijn tent nog even wat vaster, zodat hij niet weg zal waaien.

Zondag 8 juli:
We hebben weer een rustdag ingepland. De camping stroomt leeg. Het is een camping, waar iedereen overnacht die richting Hongarije gaat. Wolken wisselen de zon af. Soms is het heet en af en toe valt er een buitje.

Maandag 9 juli:
Als we wakker worden regent het. We gaan voor 10 uur richting Wenen. We moeten in Wenen wel kiezen voor camping-süd, omdat je voor de andere campings onder een spoortunnel door moet, die maar 3,4 meter hoog is. Dat durven we met onze dakkoffer op dak niet aan.

Stefansdom in Wenen

Dinsdag 10 juli:
Met een dagkaart van het openbaar vervoer gaan we stad in. Het is weer een hete dag. We bekijken eerst de Stephansdom. Daar staan ook allemaal koetsjes om mee rond te rijden. We lopen het hele voetgangersgebied door en komen langs een heleboel bijzondere gebouwen. In de trams en in de bussen stijgt de temperatuur alweer tot grote hoogte. Ook het Prater vereren we met een bezoekje. Je moet echter van dure kermissen houden om dit te waarderen. Als we op de camping terug komen is het er veel drukker geworden. Er komen nog twee Deense caravans en een Finse camper bij. Vanmorgen is de Griek, die er met een dikke auto en een klein tentje stond echter vertrokken. Er komen nog twee Oostenrijkse jongetjes op de fiets met een speelgoedtentje en twee Duitse jongens met een volkswagenbusje en een tentje en een Italiaan met een camper. Het is een internationaal gezelschap.

Woensdag 11 juli:
Om 8 uur schijnt de zon alweer. De jongens met het speelgoedtentje zijn alweer vertrokken. We gaan zelf ook weer verder. In en om Wenen vertonen Oostenrijkers niet echt sociaal weggedrag t.o.v. buitenlanders. Zodra je van rijbaan wilt veranderen, laten ze je er niet tussen en als je er op een gegeven moment toch tussen kruipt, toeteren ze als gekken en dit doen ze ook weer als ze even later langs je rijden. Landgenoten laten ze daarentegen wel tussenvoegen, zonder dit gedrag te vertonen. We gaan verder naar het zuiden. Vanaf Ilz nemen we weg 66. We komen hellingen van 13% naar boven en 15% naar beneden tegen. Onze camper heeft hier gelukkig geen moeite mee. Op de kaart van de ANWB stonden op deze weg geen noemenswaardige hellingen aangegeven. We komen langs Riegersburg, een plaats met een burcht boven op de heuvel. We willen naar Mureck, tegen de Sloveense grens aan, waar Gea een camping heeft uitgezocht in de campinggids. Het is weer zonnig geworden (30 graden), nadat we onderweg wat donkere wolken hebben gezien. De camping in Mureck is naar onze zin. Er is een gemeente zwembad, waar we gratis gebruik van mogen maken en er staan hoge bomen tegen de zon. De kinderen zetten alle twee hun tentjes op. Aan deze kant van Oostenrijk voorspellen ze beter weer dan in de rest van het land, dus we denken hier een poosje te blijven. Er staan verder helemaal geen Nederlanders op de camping.

Donderdag 12 juli:
Het is vandaag niet zonnig, maar om half 10 gaan Henry en Gea al zwemmen. Het begint een beetje te sputteren, maar de regen zet niet door. Wel wordt het wat frisser.

Vrijdag 13 juli:
De zon laat zich vandaag weer zien. We zwemmen lekker in het zwembad. Ook gaan wij samen een eind fietsen, terw7ijl de kinderen zich in het zwembad en op de camping vermaken. We fietsen ongeveer 25 km. langs de rivier de Mér. Deze rivier stroomt achter de camping langs, op de Oostenrijks - Sloveense grens. Er ligt een watermolen (Die Murecker Schiffmühle) op drijvers in de Mér vlakbij de camping.

Zaterdag 14 juli:
Ook vandaag is het weer heet. Het is druk in het zwembad en ook de camping stroomt aardig vol. Naast ons zet een Zwitser zijn caravan neer. Hij vindt dat wij ver van huis zijn, veel verder dan hij. Dat is waar, maar verder zijn wij het niet met hem eens. Wij hebben namelijk nog maar 1700 km. gereden en dit is bij de 6750 km. van vorig jaar nog niets.

Zondag 15 juli:
Het is weer veel te warm om iets anders te doen dan zwemmen en luieren. Af en toe staan er rijen mensen voor de kassa van het zwembad. Wij nemen even een duik ter afkoeling en zoeken dan weer de schaduw op op de camping.

Maandag 16 juli:
Vandaag (na 5 nachten) gaan we weer eens verder. We nemen weg 69 helemaal tot Lavamünd. Er staat wel een rood caravannetje op de routekaart van de ANWB, maar dat vindt iedereen geen probleem. Wij hebben namelijk geen caravan of enige andere vorm van aanhanger, dus waarom zouden wij deze weg niet kunnen nemen. Als we echter na een lang stuk omhoog (13%) met een slakkengangetje boven zijn is iedereen hier toch blij om. Op het laatst reden we nog in de eerste versnelling en met een camper kun je ook niet even uitstappen om te duwen. Nu zal het wel gemakkelijker worden, we gaan vanaf nu immers naar beneden! Dit gaat echter met 15% van een vrij steile berg. Constant blijft het dalen. Het hele stuk van boven en weer naar beneden is maar 12 km. lang. De remmen beginnen te stinken en eindelijk (4 km. voor het eind) is er een parkeerplaats, waar alles kan afkoelen. Wij komen iets bij met een kopje koffie en 40 minuten later gaan we weer verder. We hebben het ergste achter de rug. Na ongeveer 15 minuten zijn we "gelukkig" beneden. Van nu af aan nemen we dus geen wegen meer, die af worden geraden voor caravans, ook al was het uitzicht nog zo mooi! We rijden verder langs de rivier de Drau. We komen door Klagenfurt en nemen bij Villach een camping. Als we hier een half uurtje staan begint het te regenen. Als we het gas willen opendraaien missen we een stel sleutels. Het blijkt dat Mark deze op de vorige camping bij het sluiten van de dakkoffer op het dak heeft laten liggen. Als we daar kijken, blijkt dat ze er nog net zo liggen. Dit een geluk, want de reservesleutels liggen thuis en zowel de fietsen als de dakkoffen zitten hiermee op slot. Mark is ontzettend opgelucht, want hij zag zijn tent, die 's morgens nog niet droog was, al helemaal verweerd na de vakantie uit de dakkoffer komen.

Dinsdag 17 juli:
Het regent eerst. Het is een bewolkte dag, maar de zon laat zich steeds vaker zien. We gaan eerst Villach bekijken en rijden dan door naar Spittal aan de Drau. Dit is ook een leuke plaats. We zoeken een parkeerplaats, drinken koffie en bekijken dan de stad. Daarna gaan we naar Greifenburg waar we camping Reiter nemen. We zijn al eens eerder in Greifenburg geweest met een langlaufvakantie met Bex-reizen in 1994. In de zomer ziet het er heel anders uit dan in de winter. Hotel Rossman is nog steeds in het centrum, waar we toen geslapen hebben. Van de berg tegenover de camping stijgen deltavliegers en parasailers op. Op een gegeven moment landt een deltavlieger direct naast de camping. Hij kon geen hoogte houden en ging alleen maar omlaag, zodat hij niet op de normale plaats (ongeveer 3 km verderop) kon landen. Later is hij met z'n spul met een eend opgehaald. Er was zondag nog iemand (een deltavlieger) zoek geraakt. Deze was de dag erop dood teruggevonden stond gisteren in de krant vertelt iemand. Nu werd ook nog iemand met een helikopter van de berg opgepikt. Toch een gevaarlijke sport dat deltavliegen.

Woensdag 18 juli:
Het is vanmorgen nog redelijk zonnig. Er komen echter steeds meer wolken.
's Avonds regent het pas echt.

Donderdag 19 juli:
Het heeft bijna de hele nacht geregend. Het is een heel klein wereldje en we gaan op deze regenachtige dag een klein stukje verder. In Mattrei nem Mattrei

en we een camping. De zon komt steeds door en het wordt nog warm. Op de camping kan gratis gebiljart en getafelvoetbald worden, waar de jeugd gretig gebruik van maakt.

Vrijdag 20 juli:
De hele nacht heeft het behoorlijk geregend en tegen tienen wordt het pas wat droger. Het regent al weer fiks als we de Felberntauerntunnel door gaan. Deze tunnel is 5281 meter lang. Eerst klimt de weg naar boven en later gaat het uiteraard weer naar beneden. Onderweg zien we allemaal watervallen en uiteraard ook sneeuw. Jammer dat het weer zo slecht is, anders kon je alles veel beter zien. Tegen de avond wordt het eindelijk droog. We staan op een camping in Hall in Tirol. Op deze camping staan een heleboel Nederlanders, die hier elk jaar terug komen. Ook staat er een collega van Henry. Hij komt hier al jaren, samen met zijn ouders en kennissen uit de provincie Zeeland. Zij maken allerlei uitstapjes in de omgeving. Je kunt vanuit hier ook heel goed wandelen in de bergen. We zitten nu 10 km. voor Innsbrück. Op de toppen van de bergen ligt verse sneeuw. De laatste week heeft het hier alleen maar geregend en kon je op de camping bijna zo het zwembad in zwemmen, zoveel water was er gevallen. Wat beneden als regen valt, valt ook in de zomer boven op de bergen als sneeuw. Iedereen het hier erg naar zijn zin. Het gemeentelijk zwembad mag overdag door de jeugd en 's avonds door iedereen gratis worden bezocht.

Zaterdag 21 juli:
Vandaag is het een stuk zonniger. We bekijken Hall en genieten van het mooie weer.

Zondag 22 juli:
We gaan weer verder. Het is weer een zonnige dag. We gaan nu naar Nassereith, waar we op camping Rossbach gaan staan. We gaan bij Gasthof Seeblick, bij Herbert en Gabi eten. We zijn daar zonder kinderen al twee keer op langlaufvakantie geweest. (5 en 3 jaar geleden) Herbert herkende ons nog en we hebben even leuk bij gekletst.

Maandag 23 juli:
Het is vandaag een hete dag. We doen even boodschappen op de fiets en luieren lekker in de schaduw. 's Middags komen er donkere wolken, maar het blijft droog.

Dinsdag 24 juli:
Het is zonnig, maar bewolkt. We gaan vandaag verder naar het westen. Dus we gaan eerst terug naar Imst. Dan weer verder door het het Inndal

Inndal. Het landschap wordt hier indrukwekkend. Voorbij Landeck is de afslag naar Paznauntal waar Ischl en Galtür liggen. Hier zijn in de winter vaak lawines en deze week hoorden we via de radio dat je nu ook voorbij Galtür sneeuwkettingen nodig hebt, vanwege de sneeuwval. Ook Lech ligt hier in de buurt. We komen door de Arlbergtunnel, die 14 km. lang is in Vorarlberg. In Nenzing moet volgens het ANWB campingboek een leuke camping zijn met zwembad. Als we de bordjes volgen, komen we op een heel smal weggetje en gaan heel hoog de berg op. Boven vinden we een overvolle camping met een klein zwembadje en geen plaats meer. Het blijkt dat je via een andere weg weer naar beneden moet, omdat dat smalle weggetje van boven af absoluut verboden is voor caravans en campers. Via deze omweg komen we een heel eind verder weer op de weg naar Feldkirch, waar ook een camping moet zijn. Deze staat echter niet in het ANWB boek, maar het is een mooie camping direct naast het gemeentelijk zwembad, waar je weer gratis mag zwemmen. Ook hier is geen plaats op de camping. We mogen echter één nacht (gratis) op de parkeerplaats voor de camping overnachten, omdat er morgen een plaatsje vrijkomt.

Woensdag 25 juli:
Tegen kwart voor 10 komt er een juffrouw van de camping ons melden dat ons plaatsje vrij is. We zetten de camper neer en al snel verdwijnen de kinderen in het zwembad (met glijbaan en dergelijke). Als we 's middags samen op de fiets naar het centrum zijn geweest, staan er Zwitsers naast ons met een camper. Zij loopt de hele dag met de baby te zeulen en hij gaat op een gegeven moment een voortent opbouwen. Na bijna 4 uur en hulp van een andere Zwitser en een Nederlander staat deze veel te hoog op, maar hij staat.

Donderdag 26 juli:
Het is weer een mooie zonnige dag. Onze Zwitserse buren lopen weer de hele dag rond met hun 3 weken oude baby.

Vrijdag 27 juli:
De zon schijnt weer. Als we wakker worden horen we het geluid van een ballon. We kijken buiten en zien dat de ballon bijna landt op het voetbalveldje naast ons. Ze gaan echter weer langzaam omhoog. Er is hier ook een en al boom en dus moeilijk te landen. Heel moeizaam stijgen ze weer op en vliegen verder. We ruimen onze boel op en gaan weer verder. We maken ons laatste geld op en verlaten bij Bregenz aan de Bodensee, Oostenrijk. We nemen op 10 km. van Memmingen camping Iller in Aitrach. De kinderen worden gelijk opgenomen bij de Nederlandse jeugd.

Zaterdag 28 juli:
Vandaag is het feest. De camping bestaat 35 jaar. Er zijn spelletjes voor de kleintjes. Ze doen een soort triatlon. (zwemmen, klauteren en met de kabelbaan heen en tussen twee touwen terug over de beek) 's Avonds is er muziek. Er zijn veel nieuwe caravans gekomen vandaag.

Zondag 29 juli:
Het is een beetje bewolkt. Er gaan veel mensen weer verder. Dit is ook een doorreiscamping naar Oostenrijk en Italië. Ook Nederlanders, die hier vaker komen (o.a. Erwin en Erik) gaan vandaag weer verder. Zij hebben hier enkele dagen gestaan.

Maandag 30 juli:
Het is veel te warm om door te rijden. Gea heeft het erg naar haar zin met 2 Riannes en Eefke. Mark vermaakt zich met Bram, Johan en enkele Duitsers. In het zwembad vinden we elke keer weer verkoeling. 's Middags fietsen we met z'n tweeën naar Memmingen. Heen gaan we langs de Iller en terug via een andere weg. Memmingen is een hele leuke plaats. Er zijn mooie gebouwen en leuke winkels. We zijn echter blij als we weer op de camping terug zijn en het zwembad in kunnen springen. 's Avonds kaart Gea met de anderen voor op de camping met de jongens van de camping, Andreas en Christof. Mark gaat met de jongens biljarten.

Dinsdag 31 juli:
Vandaag zijn we precies een maand onderweg. Het is 's morgens alweer heet. We blijven luieren op de camping. 's Middags valt ons buurmeisje (Eefke) met haar kin op de bodem van het zwembad, als ze op haar handen wil staan. Het blijkt achteraf mee te vallen. In het ziekenhuis hebben ze haar kin met hechtpleisters weer dichtgeplakt. Ze mag alleen 5 dagen niet zwemmen, wat minder leuk is met deze hitte.

Woensdag 1 augustus:
Om half 9 vertrekken we al van de camping. Nu is

het nog een beetje koel en dan zijn we al een eind op weg voor de ergste hitte. We gaan naar Heidelberg. Dit is ongeveer 250 km. De camping is aan de Neckar.

Donderdag 2 augustus:
Vandaag zijn we stad ingegaan. We hebben heel veel geshopt, vooral Gea heeft bij de New Yorker haar slag geslagen. Heidelberg is een mooie stad met veel oude gebouwen. Het is een warme dag geweest (33 graden), maar gelukkig stond er een fris windje.

Vrijdag 3 augustus:
We gaan al weer vroeg verder. (kwart voor 8) Gea ligt nog op bed als we vertrekken. Nu is het nog fris. We eten onderweg als we broodjes hebben gehaald. Om half 11 begint het te regenen. We gaan via Kaiserslautern over de Hunsrück naar de Moezel. Binnen een half uur giet het. Om kwart over 12 is het weer droog. Bij Zell gaan we op de parkeerplaats staan en lopen de plaats even door. Even oude herinneringen ophalen. Opa en Oma Z zijn wel meer dan 25 keer aan de Moezel geweest en Henry is menigmaal mee geweest. We nemen aan de overkant van de Moezel in Zell Kaimt de camperplaats voor de camping, direkt aan de moezel. Er is een loopbrug gekomen. Die was er vroeger niet. 's Avonds vliegt er een helicopter van de Adac heel laag zoekend heen en weer over de Moezel. Wat hij zoekt, daar zullen we wel nooit achter komen. Na een poosje vliegt hij weer terug naar waar hij vandaan kwam.

Zaterdag 4 augustus:
We rijden om kwart over 9 weg. Het is net beginnen te regenen. We rijden langs de Moezel naar Trier. Onderweg zien we een heleboel camperplaatsen. Bijna elke plaats heeft er wel een en de meeste liggen direct aan de moezel. Ondertussen is de zon alweer gaan schijnen. Ook in Trier nemen we de camperplaats en lopen de stad in. De bus gaat helaas niet in het weekend. Het is de eerste zaterdag van de maand , de winkels zijn open en er is verder ook nog een heleboel te doen. Allerlei onderdelen van een circus zijn her en der in de stad te zien. Er zijn tijgers, een olifant, een slang en een beer. Er heerst een gezellige drukte.

Zondag 5 augustus:
We gaan vandaag via Luxemburg, waar we tanken en België naar huis. De vakantie zit er weer op. Ook al zijn we lang weggeweest, het is toch weer snel voorbij.