





|
Varen in Friesland
Oktober 1999: We zijn begonnen in het centrum van
Leeuwarden. Het was even zoeken, want alle straten leken wel opgebroken,
maar we hebben de zeilklipper "De mentor" (gebouwd in 1904) uiteindelijk
toch gevonden. De boot lag idyllisch in een mooi parkje. 's Middags zijn
we nog even stad in geweest. Verder hebben we de hutten netjes verdeeld.
Het middenstuk (vroeger het ruim) van de klipper is momenteel ingericht
voor gasten. Vroeger werd de boot gebruikt voor het vervoer van groente
en fruit. Je gaat vanaf het dek door een luik met een trap naar beneden
en komt in de gang terecht.
Er is een leefruimte met 2 tafels met banken en stoelen en een kombuis
om je eigen eten te bereiden. De bemanning, Jac, Sanne en hun hondje
Freekie, die in de roef achter op het schip woont, eet altijd mee met de
gasten. Er zijn 5 hutten aan boord voor 15 gasten. Er is een 2 persoons-,
een 3 persoons-, een 4 (+1) persoons- en een 6 persoonshut. Verder zijn
er een douche en WC aanwezig. Wij hebben met ons gezin (4 personen) in
de 6 persoonshut geslapen. Toen we de tweede dag wakker werden zijn we
na het ontbijt vertrokken uit Leeuwarden. We voeren eerst op de motor
door het Van Harinxma kanaal, waar best veel bruggen waren. Elke keer
moest zo'n brug open. Het was een zonnige dag, maar het was wel ijskoud
op het dek. Later konden we in het Margriet kanaal de fok hijsen.
De motor moest standby blijven, omdat dat verplicht is op een kanaal. We
hebben onderweg even aangelegd om te eten. Het laatste stukje varen naar
Grouw, waar we hebben overnacht, ging het over meer open water. In Grouw
in de haven hebben we aangelegd. Om even de plaats in te gaan moesten we
over een smal steigertje naar de wal lopen. We hebben even rondgekeken
en hebben ons toen tegen de kou bij de kachel verschanst in de gezellige
leefruimte, waar we zijn begonnen aan het bereiden van het eten. 's
Avonds hebben we de route voor de volgende dag uitgestippeld. Later in
bed, was het wel koud, maar een warme slaapzak doet wonderen. Wanneer we
nu weer zouden gaan, is het niet meer koud in de hutten, omdat deze
winter de boot voorzien is van centrale verwarming.
De volgende ochtend ging de reis weer verder naar Sneek. Ook nu moest er
weer flink aan de touwen getrokken worden om de zeilen te hijsen Het was
weer zonnig, maar koud, maar ja wat wil je nog in oktober. Mark onze
zoon mocht op het Sneeker Meer het roer overnemen van de schipper, zijn
oom Jac. We zijn zo rustig naar Sneek gevaren. Omdat het het eind van
het seizoen was hebben we geholpen met het opbergen van het zeil. Het
was droog en de zeilen moesten helemaal los van de mast en de giek en
aan wal opgevouwen worden. Daarna werd het zeil met behulp van de giek
opgetakeld en door een luik in het vooronder geladen. We zijn nog even
Sneek in geweest en later zijn we weer vertrokken richting huis. Ons
twee daagse reisje was alweer voorbij.

Zeilklipper "Mentor"

lengte x breedte: 22 x 4.90 meter
|